مرجع توسل

مرجع توسل خداوند است خداوند ما را امر به توسل کرده است و در قرآن کریم فرموده : « وابتغوا الیه الوسیلة مائده/35» و در قرآن کریم در مواردی به مومنین چنین یاد داده است : میفرماید مومنین گنهکار اگر نزد پیامبر بیایند و از او بخواهند برایشان استغفار کند خداوند را توبه پذیر خواهند یافت « و لو انهم اذ ظلموا انفسهم جائوک فاستغفروا الله و استففر لهم الرسول لوجدو الله توابا رحیما نساء/4 6» ، ویا در مورد فرزندان حضرت یعقوب قرآن کریم می فرماید فرزندان یعقوب به پدر خود گفتند « یا ابانا استغفر لنا انا کنا خاطئین» خودشان استغفار نکردند بلکه از پدر خواستند برای آنها از خداوند استغفار کند حضرت یعقوب هم نفرمود چرا به من متوسل میشوید برای طلب آمرزش از خداوند بروید از خود خدا آمرزش بطلبید بلکه گفت : «قال سوف استغفر لکم ربی انه غفور رحیم» به زودی از پروردگارم برای شما طلب آمرزش می کنم. اگر توسل لغو بود چرا پیامبر الهی مهر تایید بر آن میزند؟ ثانیا : حکمت اینکه خداوند چنین خواسته در حقیقت نفعی است که نصیب خود ما میشود. خداوند بدین ترتیب خواسته است تا پیامبر و امام به عنوان اسوه های هدایت هر چه بیشتر در کانون توجه و اقبال مردم قرار گیرند و رابطه ی بیشتری میان آنان برقرار گردد که نتیجه ی آن پیروی و الگوگیری هر چه بیشتر از این بزرگواران است که در نهایت نفعش عاید حال خود ما شده و در مسیر هدایت و عبودیت و بندگی خداوند قرار خواهیم گرفت . ثالثا : باید به این نکته توجه داشت که توجه به اولیای الهی در کنار و در عرض توجه به خداوند نیست زیرا چنین چیزی با نگاه توحیدی هرگز سازگار نیست بلکه در طول آن است از آنجا که این بزرگواران عبد محض خداوند و تجلی و مظهر صفات و اسماء الهی اند توجه به آنان در همین راستا است. آیا وقتی شما با کار کردن طلب روزی میکنید اسباب را مستقل از خداوند منشا اثر می دانید هرگز چون چنین نگرشی غیر توحیدی است. آیا درست است بگوییم خدا خودش از نیاز من آگاه است برای چه کار کنم . من به خدا توکل دارم خودش روزی را می رساند من برای چه کار کنم ؟ ! در امور معنوی هم خود خداوند توسل به اولیای الهی را از اسباب فیض قرار داده و فرموده وابتغوا الیه الوسیلة. اما سیره ی نبوی ( برای اطمینان قلب شما علاوه بر منابع شیعه از منابع اهل سنت آدرس می دهیم : الف) در جریان ابولبابه که وقتی متوجه گناه و خیانت خود شد مستقیما به مسجد رفت و خود را به ستون بست و گفت تا خدا مرا نبخشد خود را از این ستون جدا نمی کنم ، که بعد از یک هفته خداوند توبه ی او را قبول کرد (که بعدا به همین مناسب ستون توبه نامیده شد و تا به امروز مکان آن در مسجد نبوی مشخص است) پیامبر اکرم فرمودند اگر نزد من آمده بود و از من میخواست که برایش طلب آمرزش کنم توبه اش خیلی زودتر پذیرفته می شد. ب) پیامبر اکرم خودشان به انبیای قبل از خود متوسل شدند : پیامبر اکرم هنگام دفن فاطمه ی بنت اسد در حق او چنین دعا کردند « اللهم اغفر لأمّی فاطمة و وسّع علیها مدخلها بحق نبیک و الا نبیاء الذین من قبلی» (کنز العمال/متقی هندی /ج 12 / ص 148 و المعجم الکبیر/ طبرانی/ج 24/ ص 352 و وفاء الوفاء / ج3 / ص 898) ج)پیامبر اکرم خود شیوه ی توسل را به اصحاب تعلیم می دادند : عثمان ابن حنیف می گوید روزی در محضر پیامبر اکرم بودم حضرت به شخصی شیوه ی دعا و توسل را چنین تعلیم می دادند : برو وضو بساز و خداوند را با این جملات بخوان : اللهم انی اسالک و اتوجه الیک بنبیک نبی الرحمة ، یا محمد انی اتوجه بک الی ربی فی حاجتی لتقضی ، اللهم شفعه فی ؛ خدایا از تو درخواست میکنم و به تو روی می آورم به وسیله پیامبرت، پیامبر رحمت. ای محمد من به حق تو به سوی خدایم روی آورده ام تا حاجتم برآورده شود خدایا پیامبرت را در مورد من شفیع قرار ده » صحیح بخاری /ج 2 / ص 16 و صحیح ابن خزیمه / ج 2/ ص 338 و صحیح ابن جبان/ ج7/ص 111

نظرات 2 + ارسال نظر
[ بدون نام ] جمعه 6 دی‌ماه سال 1387 ساعت 05:48 ب.ظ

سلام
دوست عزیز مطلب جالبی بود٬ در مورد توسل میتونی به سنت و تاریخ هم مراجعه کنی. در کتب اهل سنت حتی مواردی از توسل اصحاب در زمان حیات پیامبر و پس از مرگ ایشان وجود دارد..

حق جو جمعه 6 دی‌ماه سال 1387 ساعت 05:49 ب.ظ http://rozane.blogsaky.com

سلام
دوست عزیز مطلب جالبی بود٬ در مورد توسل میتونی به سنت و تاریخ هم مراجعه کنی. در کتب اهل سنت حتی مواردی از توسل اصحاب در زمان حیات پیامبر و پس از مرگ ایشان وجود دارد..

برای نمایش آواتار خود در این وبلاگ در سایت Gravatar.com ثبت نام کنید. (راهنما)
ایمیل شما بعد از ثبت نمایش داده نخواهد شد